Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

οργή Άτροπος

όταν η νύχτα πέφτει και το χρονικό περιθώριο που μεσολαβεί έως να ξημερώσει η επόμενη μπαρουτοκαπνισμένη μέρα απελπιστικής υπακοής, αγγίζει το φάσμα της ανθρώπινης σκέψης, έχουμε εξέγερση.

όταν δεν προλαβαίνει να "βασιλέψει" ο ήλιος και η πόλη κραυγάζει από φωτολάμψεις και φλόγες οργής, που καθιστούν αδύνατο στο σκοτάδι και στο ζόφο να την καταπνίξουν,  έχουμε εξέγερση

όταν η δύναμη που έχεις είναι ανυπολόγιστη και ξετρυπώνει με μιας στους δρόμους, μαζικά, ασυγκράτητα, τόσο ανοργάνωτα που φαντάζει οργανωμένα, έχουμε εξέγερση

όταν οι φωνές αντηχούν σαν παλμοί στις διεγερμένες φλέβες σου, έχουμε εξέγερση

Μη μου μιλάς λοιπόν για κοινωνική ειρήνη,
ούτε για τον ΤρΟΠΟ που πρέπει να 'χει η οργή.
Τόπος είναι ένας, λέγεται δρόμος

Η οργή πάλι τρόπο δεν έχει,κάτι τέτοιο στα μάτια μας φαντάζει ακραίος ρεφορμισμός.
Και εδώ ελιτισμοί δεν χωράνε.


4 σχόλια:

raven είπε...

Πολλα μαυρα κυριαρχικα και τρομοκρατικα συννεφα μαζευτηκαν πανω απο τον ουρανο μας. Ειθε ο "φωτεινος" ηλιος της οργης για την οποια μιλας να τα διαλυσει.

Ανώνυμος είπε...

δώσε χρόνο στην οργή..

sure-realism είπε...

ή αλλιώς δώσε χρόνο στην οργή κι αυτή θα πιάσει τόπο.
χαιρετώ σας

Ανώνυμος είπε...

Άτροπος η οργή. Άτροπος.