οργή Άτροπος

όταν η νύχτα πέφτει και το χρονικό περιθώριο που μεσολαβεί έως να ξημερώσει η επόμενη μπαρουτοκαπνισμένη μέρα απελπιστικής υπακοής, αγγίζει το φάσμα της ανθρώπινης σκέψης, έχουμε εξέγερση.

όταν δεν προλαβαίνει να "βασιλέψει" ο ήλιος και η πόλη κραυγάζει από φωτολάμψεις και φλόγες οργής, που καθιστούν αδύνατο στο σκοτάδι και στο ζόφο να την καταπνίξουν,  έχουμε εξέγερση

όταν η δύναμη που έχεις είναι ανυπολόγιστη και ξετρυπώνει με μιας στους δρόμους, μαζικά, ασυγκράτητα, τόσο ανοργάνωτα που φαντάζει οργανωμένα, έχουμε εξέγερση

όταν οι φωνές αντηχούν σαν παλμοί στις διεγερμένες φλέβες σου, έχουμε εξέγερση

Μη μου μιλάς λοιπόν για κοινωνική ειρήνη,
ούτε για τον ΤρΟΠΟ που πρέπει να 'χει η οργή.
Τόπος είναι ένας, λέγεται δρόμος

Η οργή πάλι τρόπο δεν έχει,κάτι τέτοιο στα μάτια μας φαντάζει ακραίος ρεφορμισμός.
Και εδώ ελιτισμοί δεν χωράνε.

Ιαχές πολέμου

Όταν οι λέξεις γράφονται με ανεξίτηλη μπογιά στο δρόμο, πίσω από κάθε χαράκωμα κρύβονται ιστορίες, απ'αυτές που μόνο αλήθειες έχουν να σου πουν.

Όχι ψιθυριστά,ισχνά, υπνωτισμένα.

Και σίγουρα όχι για να κοιμηθείς γαλήνια νωχελικά, παραδομένος ή και προδομένος στην αγκαλιά του κάθε εξουσιαστή  Μορφέα και του υπηρέτη του Φοβήτορα (ρουα ΜΑΤ)

Ιστορίες που αντικατοπτρίζουν την κίβδυλη πραγματικότητα που καλείται ο καθένας να αντιμετωπίσει και έναν ρεαλισμό που μπορεί να σκοτώσει οποιοδήποτε κυνικό κάθαρμα διεκδικήσει τη συμμετοχή του σε αυτήν.

Όταν οι λέξεις έχουν γραφτεί στο δρόμο, οι άλλες, εκείνες στο χαρτί δεν έχουν να πουν τίποτα και σε κανέναν.

Έχουν μιλήσει σαν πύρινες γλώσσες οι ματιές συντρόφων και οι γροθιές που πιο σφιχτά από ποτέ σε κάνουν να νιώθεις σώμα ένα.

Εκεί...

Στην αρένα της πραγματικότητας.

Στο πεδίο της μάχης.

Εκεί , που εσύ πολεμάς σώμα με σώμα, με χέρια ενίοτε γυμνά

Κι άλλοι προσπαθούν να απομονώσουν και να κρύψουν τις εκκωφαντικές ιαχές του πολέμου, με χειροκροτήματα και ντουντούκες που σπέρνουν πανικό.

Φοβήτορας, υπηρέτης Μορφέα εν ώρα εργασίας.

Φόβος Σου,Μου, Του

Και ενώ θεωρούσα χρόνια τώρα, ότι τα όνειρα.....
είναι μεγάλα,
πολύχρωμα,
φτερωτά,
δεν έχουν φύλο ή φυλή,
μιλούν πολλές γλώσσες και μαζί με αυτές και κάποιες άλλες ακόμα, άγνωστες σε εμάς,
πετούν και μπορούν να πάνε παντού σε κλάσματα δευτερολέπτου,
έχουν αρώματα από λουλούδια, φρούτα, μπαχάρια, φαγητά και γλυκίσματα,
ότι μπορούν να σου φέρουν ακόμα και τη θαλάσσια αύρα στο πιο σκοτεινό μπουντρούμι που έχεις κλειστεί (ηθελημένα ή μη),
ότι μπορούν να γίνουν ,αν και άυλα, σώματα αυτόφωτα
και ότι δεν δέχονται όρια και διαχωρισμούς... γελάστηκα

Για την ακρίβεια πιάστηκα μαλάκας.
Μαλάκας από την αρχή (στηριζόμενη σε μια ρομαντική πτυχή που διαβρώθηκε..)
Πόσο μάλλον τώρα.
Τώρα που τα όνειρα για να κυκλοφορούν στους δρόμους κάθε νεκρής μητρόπολης πρέπει να είναι....
Κουκουλωμένα από την κορφή ως τα νύχια, να μην αναγνωρίζονται
Για να μη φαίνεται το χρώμα τους καθόλου
Να 'ναι άχρωμα και άοσμα
Να μιλούν μια και μόνο γλώσσα (η οποία θα ετεροκαθορίζεται από τον χώρο)

Διότι, οποιαδήποτε από τα παραπάνω είναι ένδειξη.
Ένδειξη ενοχής και κατωτερότητας
Τα όνειρα, σήμερα δεν κυκλοφορούν ελεύθερα στους δρόμους
Φοβούνται
Τα όνειρα, δεν είναι για όλους
Τα όνειρα, έχουν και αυτά τους περιορισμούς τους
Κι αυτά εξαρτώνται από το χρώμα σου, μου, του
Τη μιλιά σου, μου, του
Τη μυρωδιά σου,μου, του

Ναι, τα όνειρα μου ήταν πολύχρωμα όπως και εγώ, πριν μου βάλουν τη στάμπα του ξένου
Ο δικός σου εγκέφαλος (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει) ήταν μαύρος εξαρχής?

Αίγυπτος, εναπόθεση ελπίδων σε αντικαταστάτες

Παρόμοια προδιαγράφεται η κατάσταση .

Κάποιοι αποδέχονται ( μην μπορώντας να κάνουν αλλιώς) το δουλικό ρόλο που τους προτάσσεται, για χρόνια υπομένουν και υπομένουν...

Πεινούν και αντέχουν, ανέχονται, συμβιβάζονται με συνθήκες που φαντάζουν ανήθικες και ανάξιες μπροστά ακόμα και στα πιο διεστραμμένα μαζοχιστικά μυαλά που έχει γεννήσει ποτέ ο καπιταλισμός .
Και όλα αυτά, για να τιμούνται οι τιμωροί των παραπάνω με Βραβείο Νεχρού για την Διεθνή Κατανόηση, από την πρόεδρο της Ινδίας, Πρατίμπχα Πατίλ.

Εντάξει, και καλά ο Μουμπάρακ έχει διεθνή κατανόηση και βραβεύεται για αυτό.
Πως γίνεται όμως ο διεθνιστής μαέστρος της κατανόησης να πάσχει διορατικότητας όσον αφορά την οργή που κόχλαζε και τώρα χύνεται στους δρόμους?
Είναι κάτι που θα ξέρουν καλύτερα οι ισραηλινοί φίλοι του που ετοιμάζονται να τον φιλοξενήσουν


Ο μουμπάρακ θα φύγει, όπως έφυγε και ο τυνήσιος καπετάνιος του φασισμού.
Το δίλλημα και ο φόβος είναι άλλος..
Είναι η τακτική που επιβάλλεται παγκοσμίως στην παρούσα φάση κατάρρευσης ή αναδιαμόρφωσης της μορφής του καπιταλισμού.

Η γενικευμένη καπιταλιστική επίθεση για ομοιογενή εργατική απορρόφηση έχει τοποθετήσει παντού τους ευνοούμενους υπηρέτες της. Οι ήδη εγκατεστημένοι παραδοσιακοί σοσιαλιστές γίνονται σκληροί καπιταλιστές αφού οι απολαβές της παλιάς κομματικής μπογιάς ξεφτίζουν και τις αντικαθιστούν εκείνες του διεθνούς κεφαλαίου. Εγκατεστημένοι δεξιοί εθνικόφρονες ελαστικοποιούνται, είτε καθαιρούνται λόγω εθνικιστικής ανυπακοής στον χρηματοπιστωτισμό είτε επωφελούνται σε θέση αντιπολίτευσης όπως και οι αριστεροί.


Η διείσδυση του καπιταλισμού στοχεύει στην ομοιομορφία όμως στις τριτοκοσμικές χώρες οι ήδη υπέρ- υποτιμημένοι εργάτες υφίστανται ωμή κρατική βία, στυγνότερη από εκείνη των πρωτοκοσμικών και η διαφορά έγκειται στην διαχρονική εγκαθίδρυση δικτατόρων οπαδών της μαύρης οικονομίας και της φύλαξης της με στρατό. Επομένως μιλάμε για κοινή καπιταλιστική επίθεση με μεγαλύτερο βάρος στους τελευταίους λόγω πολεμικού τύπου καταστολής (διότι η ήδη οξυμένη υποτίμηση της εργασίας έχει τις ανάλογες αιχμές αντίδρασης).


Η εμφάνιση σωτήρων είναι απαραίτητη αν αναλογιστούμε το ¨σωτήρα" ανδρέα ο οποίος σέρβιρε αφθονία τη μεταχουντική περίοδο ενώ ο "λαός" δεν υποψιαζόταν την συντέλεση του στην χρηματοπιστωτική φούσκα των ελληνικών τραπεζών. Παρόμοια καπιταλιστική εξέλιξη υπέστη και υφίσταται η λατινική αμερική με ιδιωτικοποιήσεις βγαίνοντας ξανά και ξανά ο λαός στο δρόμο.

Κοινό λανθασμένο αίτημα σε όλες τις προαναφερθείσες περιπτώσεις είναι η απαίτηση για την εγκατάσταση νέας κυβέρνησης.Στην περίπτωση της Αιγύπτου πολύ πιθανόν να μην εξουσιάσει μελλοντικά κάποιος στρατόγκαβλος απρόσεκτος φασίστας, αλλά σίγουρα ένας καλός προσεκτικός, διακριτικά ''απορροφητικός'' καπιταλιστής ο οποίος εκμεταλλευόμενος την εξουθένωση των τωρινών εξεγέρσεων (με την αναμονή της εκτόνωσης),θα προωθήσει την εισχώρηση νέων πολυεθνικών και την αξιοποίηση νέων πόρων αφού οι χώρες εκείνες φημίζονται για τον ανάλογο πλούτο.

Είναι θλιβερή η τάση των ''αζύμωτων'' όπως τους θέλουν πολιτικά ''λαών'' οι οποίοι δεν εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες εξέγερσης όπου σε μία σπάνια για κείνους διαδικασία συναπόφασης και σύμπραξης, δεν στοχεύουν στην προλεταριακή τους αυτονομία.

Είναι σαφέστατος ο σκοπός για την αναμονή εκτόνωσης αντιδραστικών συμπεριφορών για τον μετέπειτα έλεγχο της ψυχολογίας της μάζας. Ενόσω πανικού λοιπόν έχει ήδη καταφτάσει ο πρώτος "ειρηνοποιός" καιροσκόπος του ομπάμα..

Ένα όμορφο κοτέτσι με συρματοπλέγματα..

" Πρέπει να περιφράξουμε τα σύνορα μας.

Πρέπει να αποτρέψουμε την παράνομη είσοδο μεταναστών στην χώρα μας

Τα όρια ανοχής της Ελλάδας στους παράνομους μετανάστες έχουν προ πολλού ξεπεραστεί. "

Δεν φτάνουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης

Δεν φτάνει το εξεπιτούτου και κατ εντολήν βούλιαγμα των σαπιοκάραβων που μεταφέρουν λαθρομετανάστες, από λιμενόμπατσους (τακτικές που κλέψαμε από την Ιταλία κατά κύριο λόγο) και επομένως οι μαζικές κρατικές δολοφονίες ανθρώπων που ψάχνουν μια ευκαιρία να ζήσουν (όπως εκείνοι το έχουν στο μυαλό τους) με αξιοπρέπεια.

Ήρθε και η μεγαλεπήβολη ιδέα κατασκευής κοτετσιού.

Ή μάλλον κατασκευής μιας εθνικής φυλακής.

Το υπουργείο Προ.Πο είναι προ τον πυλών για την ανύψωση και κατασκευή ενός φράχτη μήκους 12,5 km και ύψους 3,5m στα χερσαία σύνορα Ελλάδας- Τουρκίας στην περιοχή του Έβρου, ώστε να αποτρέψει την παράνομη είσοδο μεταναστών από τη γείτονα χώρα στην εκπολιτισμένη και πάντα ηθικά ανώτερη Ευρωπαϊκή Ελλάδα τους.

Ο φράχτης τους, πληροφορούν ότι δεν θα έχει ηλεκτροφόρα καλώδια (γιατί πάνω από όλα είναι άνθρωποι...και δεν έχουν στόχο να βλάψουν) αλλά θα συμπεριλαμβάνει θερμικές κάμερες και ανιχνευτές θορύβου ώστε να εντοπίζονται όσοι προσπαθούν να παραβιάσουν τα σύνορα

Και από την στιγμή που το αγκαθωτό τοίχος δεν θα έχει ηλεκτροφόρα καλώδια, τον φράχτη θα περιπολεί μια νέα ομάδα, η οποία θα δημιουργεί άμεσα, ειδικών δυνάμεων της Ελληνικής αστυνομίας.

Και επειδή ως γνωστόν πας μη Ευρωπαίος καταστολέας άχρηστος, παρούσα στην περιοχή θα είναι και η ευρωπαϊκή Frontex.

Ο φράχτης θα είναι πανομοιότυπος με αυτόν που κατασκεύασαν οι αμερικάνοι στα σύνορα με το Μεξικό και το ισραηλ στα σύνορα με την Αίγυπτο.

Οι ιμπεριαλιστικές τους τάσεις επιβολής και οι κυριολεκτικές και μη περιφράξεις των ζωών μας είναι δεδομένο ότι δεν θα σταματήσουν πουθενά αν δεν τοποθετήσουμε τα εμπόδιά μας.

Αγκαθωτά συρματοπλέγματα στα σπίτια τους και στις ζωές τους.

Διαφορετικά εξορία στον Κρόνο (που δεν υπάρχει ατμόσφαιρα...σωστά?)

Υ.Γ και έρχονται και οι καθετσωτικοί φίλοι και αδερφοί και μας το πλασάρουν τόσο όμορφα και σαν φυσικό επακόλουθο όλο αυτό.

Οι ίδιοι που σε άλλα θέματα και επί άλλων ημερών ασκούσαν την κριτική τους..

Τώρα μούγγα..(σας βάλανε και στην Ερτ....)

Σημερινή δήλωση Πάν(γ)-καλου..

Αμέσως μετά τη λήξη των γεγονότων που έλαβαν χώρα σήμερα στην αρένα της μητρόπολης, ο αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος, (βλέπε κάτω)

Θεόδωρος ο Μέγαςςςςς, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

ΜΑΖΙ ΤΟΝ ΔΕΙΡΑΜΕ.

(Βλέπε το: Μαζί τα φάγαμε)

Κατά τα λοιπά, όλα κυλούν όμορφα.

Η κυκλοφορία επανήλθε στα φυσιολογικά για την εποχή και την ώρα (τηρουμένων των αναλογιών) επίπεδα.

Ο ουρανός είναι ξάστερος.

Κάνει παγωνιά

Και στον άνεμο επικρατεί εσανς τσίκνας.

Εεε, Ελένη..

Μας άρπαξε το χοιρνό.

καληνύχτες

Θέλει η ρουφιάνα να κρυφτεί...

Περπατώ περπατώ εις την πόλη όταν οι λύκοι δεν είναι εδώ..
Λύκοι, Λύκοι είστε έδω?????

Πίχτρα η κίνηση στη μητρόπολη.

Λεωφορεία και Μετρό δεν είναι εδώ...

Πως αλλιώς θα πας στη σχολή?
Αθάνατη ταρίφα, δε σε γλίτωσα σήμερα..


Όπως δε γλίτωσα και από την χρόνια ψυχαναγκαστική εμμονή μου.


Στο δρόμο για το οτιδήποτε να μετράω αντικείμενα, χρώματα, ανθρώπους...
Και όχι ένα τυχαίο μέτρημα, πρέπει, ΠΡΕΠΕΙ λέω, στο τέλος η μέτρηση μου να καταλήγει σε ζυγό αριθμό..

Διαφορετικά τρελαίνομαι..

Βγαίνει το θεριό από μέσα μου.

Ξέρετε τι βάλθηκα να μετρήσω σήμερα??

Τους ηλεκτρονικούς κατασκόπους, έξω από το φρούριο της Αμερικ(λ)άνικής Μαλακίας, καλά κόβω τους λαικισμούς.(ΑΠ)

Ωχ αδερφέ... Η μιά μπάντα αριθμεί 6...

Έλα σου όμως που πρέπει να μετρήσω και τις υπόλοιπες..

Τσούκου τσούκου το μεσημέρι το κόβω με τα πόδια και βρίσκομαι ξανά στον σημερινό στόχο της ψυχαναγκαστικής εμμονής μου...

8.... 6+8=14..

Συν 7 σεκιουριταδες που μέτρησα το πρωί 21.

Συν 5 γουρουνάκια που έπιναν τη φραπεδιά τους ανέμελα 26.

Και 2 οι ασφαλίτες που ήταν μέσα σε λευκή κλούβα, έκαναν φυσικά μπαμ από χιλιόμετρα,
θέλει η ρουφιάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει.....

ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ....σύνολο 28

Καθόλου άσχημα για Τετάρτη πρωί.
Αύριο λέει θα 'χει πάλι ζέστη.
Λέω να μετρήσω χελιδόνια.



(Όπως καταλαβαίνετε ,η φωτό είναι άσχετη..είναι απ'αλλού..Αλλά κάνει, δεν κάνει?)

<< Ο ΦΟΒΟΣ ΣΟΥ...>>

Έσβηνε ο αχός, στων αυτίων μας τις άκρες
κι όλοι λέγανε : πάει κι αυτό।
Ευτυχώς ζούμε।
Κι ύστερα άρχισε πάλι ο ξολοθρεμός।
Το σίδερο σκότωνε τη γη।
Τα μάτια σκότωναν τις ψυχές μας।
Κι ένα πικρόκαυτο << ΓΙΑΤΙ>>
τσουρούφλιζε τα σκασμένα μας χείλια।
Κι όλοι πάλι λέγαμε।
Ανάθεμα, φρίκη και κατάρα। Ζούμε।
Κι είμαστε <<μόνοι>>
Μόνοι <<νεκροί>>σ' έναν
Αναστημένο κόσμο.